._._.بولداگ._._.

بولداگ در نگاه اول عبوس و عصبانی به نظر می‌رسد، اما تمام کسانی که از این نژاد نگهداری می‌کنند مبهوت مهربانی و عطوفت ذاتی این سگ‌ها هستند. ظاهر آن‌ها به گونه‌ای است که معرف ذهن همه‌ هست؛ آن‌ها صورتی پُر چین و چروک دارند و شجاعت و استقامت از ظاهرشان می‌بارد! در بین سگ‌ها کمتر نژادی را می‌توان یافت که مانند سگ بولداگ با اعتماد به نفس و مغرورانه راه برود. و اتفاقا همین ویژگی است که طرفداران این نژاد را شیفته‌ی خود ساخته است. ویژگی‌های منفی رفتاری، مانند گاز گرفتن یا پارس کردن، از این سگ‌ها به دور است و همین موضوع باعث شده آن‌هالا جزو حیوانات خانگی محبوب در کشورهای آمریکا و انگلیس باشند. در ادامه بیشتر با این نژاد محبوب آشنا می‌شویم.

خاستگاه بولداگ‌های اولیه آن‌ها کشور انگلستان بوده است. این سگ‌ها اولین بار در حدود سال‌های 1500 میلادی، به دلیل شرکت در مسابقات گازگیری پوزه‌ی گاو یا Bull Baiting به صورت تخصصی پرورش یافتند. مردمان قرن 15 و 16 میلادی در کشور انگلستان معتقد بودند چنانچه پوزه‌ی گاو توسط سگ گاز گرفته شود، گوشت او لذیذ‌تر خواهد شد. همچنین این مسابقات نوعی تفریح نیز برای آ‌ن‌ها به حساب می‌آمد. گفته می‌شود یکی از دلایلی که بولداگ‌ها صورت پُر چینی دارند این است که خون گاو‌ها راحت‌تر از روی صورتشان سُر بخورد و جلوی دیدشان را نگیرد.

این دو دلیل باعث شد جمعیت این نژاد در این کشور افزایش یابد. بدیهی است که با متمدن شدن انسان‌ها به دنبال آگاهی بیشتر، این مسابقات لغو و بولداگ‌ها به جای شرکت در مسابقات خشن، به درون خانه‌ها و زندگی شهری راه پیدا کردند.

سگ‌های این نژاد قدی بین 30 تا 35 سانتی‌متر دارند. البته قد بولداگ‌ها در نژادهای مختلف این سگ‌ها کمی تفاوت دارد اما به طور کلی، این سگ‌ها از هر نوعی که باشند، کوتاه قد هستند. وزن سگ‌های ماده تقریبا 20 کیلوگرم است. نرهای این نژاد تقریبا 25 کیلوگرم وزن دارند.

سگ‌ بولداگ به شرط تغذیه مناسب و شرایط نگهداری ایده‌آل، عمری بین 10 تا 12 سال خواهد داشت.